Το Στυλό

'Έχω έναν πόνο στο στήθος. 

Ο γιατρός μου είπε: 

να κόψω το κάπνισμα. (κουτάκι κενό)

Να αρχίσω να γυμνάζομαι. (κουτάκι τικαρισμένο)

Να προσέξω την διατροφή μου. (κουτάκι μισοτικαρισμένο)

Να είμαι αισιόδοξος. (Δεν υπάρχει κουτάκι)

Έκλεισα τα 35.

Διαβάζω διαρκώς ειδήσεις. Από διαφορετικές πηγές για να βρω την αντικειμενική αλήθεια. Υπεύθυνος πολίτης στην κοινωνία της πληροφορίας. Η αντικειμενική αλήθεια είναι το σύγχρονο εξκάλιμπερ. Παντοδύναμη αλλά δεν υπάρχει. Διαβάζω ειδήσεις όπως τότε που ταξιδεύαμε από Ψαρά με φουρτούνα και πηγαίναμε πέρα δώθε σε όλο το κατάστρωμα. Την μια εδώ, την άλλη εκεί με έναν ανεξέλεγκτο και τυχαίο τρόπο, και μόνιμα με ναυτία. 

Αν ήμουν γυναίκα θα ήμουν σίγουρα έγκυος.

Έβλεπα το Mama, ταινία τρόμου με φαντάσματα, πολύ ωραία, να την δεις, και είχα αγριευτεί μα χαρεί περισσότερο που με τρομάζουν ακόμη τα φαντάσματα. Είναι ωραίο να σε τρομάζουν τα φαντάσματα. Πιο ασφαλής τρόμος από τον άλλον τον καθημερινό, τον κοντινό, τον παντού και τριγύρω.

Πληρωθήκαμε δώρο Πάσχα. 

Θα αγοράσω ένα στυλό με λεπτή μύτη και θα κάνω τον γύρο του κόσμου να βρω το hard reset του πλανήτη.

M. Ward- Fuel for Fire

μετά το Mardi Gras.

Τίποτε σπουδαίο δεν ήθελα να πω. 

Αν θέλεις άκουσε αυτό. 

After Mardi Gras

A Dust Road in the Middle of Pages

Μερικές λέξεις τούτου δω του μπλογκ μαζεμένες σε e-book. Παλιότερες και πιο πρόσφατες. Τουρλουμπούκι timeline ένος αθεράπευτου teenage angst.  

Έτσι, για την αλητεία. 

Κατεβάζεις απο δω χάμου:

 (.epub)  (alt.link)

 (.mobi)  (alt.link)

 (.pdf)  (alt. link)

Αν υπάρχουν τεχνικά ζητήματα ρίξτε μια φωνή στα σχόλια. Δεν το 'χω ξανακάνει και κάποια μαλακία θα έκανα.

Most Beautiful

Θυμάμαι τότε που ο πατέρας της Σοφίας είχε βάλει ίντερνετ πρώτος από όλους και μαζευόμασταν στο σπίτι της και περνάγαμε ώρες στο yahoo chat και εξαντλούσαμε την αναζήτηση στα yahoo categories (απίστευτο, τότε δεν υπήρχε google) και σιγά-σιγά ξεκλείδωνε στα μάτια μας το ίντερνετ.

Κάπου τότε περίπου ανακαλύψαμε και το rotten.com. Το θυμάσαι φαντάζομαι, γεμάτο φωτογραφίες πτωμάτων, διαμελισμών, φρικτών ατυχημάτων, πιξελς στην υπηρεσία της αηδίας και της περιέργειας. 

Και κάναμε έτσι τεστ στους εαυτούς μας πόσο παραπάνω μπορούμε να αντέξουμε πριν ανακατευτούμε στα όρια εμετού και -αν θυμάμαι καλά- άντεχα πάντα αρκετά αρκεί να μην φτάναμε σε φωτογραφία με κακοποιημένα μάτια που ήταν πάντα η ως-εδώ-και-μη-παρ'-εκεί μου γραμμή. 

Πέρασαν τα χρόνια, το ίντερνετ ωρίμασε, ωριμάσαμε και εμείς  και φτάσαμε σε μια θαυμάσια νέα εποχή, εικόνα και πληροφορία άμεση ανά πάσα στιγμή. 

Είδαμε τον αιχμάλωτο Καντάφι να βιάζεται από ξιφολόγχες, καρέ- καρέ.

Μία τίγρη να κατασπαράζει τον θηριοδαμαστή.

Τον γοητευτικό ηθοποιό κατασφαγμένο δίπλα στον καναπέ

Σώμα να εκτοξεύεται από παρμπρίζ και να σκάει μέτρα πιο κάτω με δύναμη στην άσφαλτο.

Χιλιάδες διαμελισμένα πτώματα παντού, θύματα καταστροφών, πολέμων και εγκληματιών και η κάμερα να ζουμάρει λεπτομερώς σε ποιότητα 720p και με slo-mo.

Και δεν χρειάζεται  καν να μπαίνουμε στο rotten.com. Όλα τα έγκυρα και άκυρα ΜΜΕ αναπαράγουν με λυσσασμένο ενθουσιασμό το κάθε νέο βίντεο reality gore. H σκληρότητα που κάποτε θα μας σόκαρε, θα μας αφύπνιζε, θα μας έκανε να σκεφτόμαστε πιο σοβαρά έγινε πλέον μια συνήθεια απλή. 

Φτάσαμε σε μια θαυμάσια νέα εποχή, εικόνα και πληροφορία άμεση ανά πάσα στιγμή, και κάναμε την βία meme, οι χαζοί. 

R.E.M.- At my most Beautiful 

Όχι Ευχή

Ξέρεις κάτι; Οι ευχές είναι μπούρδες.

 Μπούρδες ολκής αν θες την γνώμη μου.

"Εύχομαι" και "μακάρι" και "ελπίζω να" και τ'αρχίδια μου κουνιούνται.

 Δεν λέω, καλές οι προθέσεις πίσω από τις ευχές αλλά και τι μ'αυτό;

 Δεν θα αλλάξει και κάτι επειδή κάποιος κάπου ευχήθηκε όλα να σου πάνε καλά.

 Οπότε αν ήλθες εδώ να σου ευχηθώ ένα θαυμάσιο 2013 γεμάτο υγεία, χαρά, έρωτα, λεφτά και τα λοιπά. Ατύχησες.

 Πήγαινε κάπου αλλού για αυτά. Δεν σε παρεξηγώ.

 Μη με παρεξηγείς όμως ούτε και συ.

 Φυσικά και τα θέλω όλα αυτά για σένα και ακόμη παραπάνω. Και για μένα άλλωστε τα επιθυμώ.

 Αλλά και τί μ'αυτο;

 Παρ' όλα αυτά και με αφορμή το νέο έτος ίσως σε κάτι μπορώ να φανώ χρήσιμος.

 Οχι, ευχή -είπαμε- δες το  σαν συμβουλή.

 Κάτι μικρό που ίσως λίγο να βοηθήσει.

 Βρες ένα πράγμα, οτιδήποτε που να σε ευχαριστεί.

Ένα τραγούδι, έναν άνθρωπο, ένα παράθυρο, ένα ρούχο, έναν πίνακα, ένα παιχνίδι, ένα φαγητό, ένα ρόφημα ένα 'ο,τι θες εσύ.

 Ένα ολοδικό σου σημείο αναφοράς ως πάγια αφετηρία κάθε πρωί.

 Δεν θα αλλάξει και πολλά.

 Αλλά ίσως βοηθήσει να βλέπεις την κάθε μέρα ως μιαν νέα αρχή.

Και η αρχή είναι πάντα καλύτερη από το τέλος γιατί σου δίνει το αναφαίρετο δικαίωμα ευχής.

Φιλιά. 

#Blogovision 1

Dustroad #1
The Great Park- Good and Gone

20.

Από μικρός σκεφτόμουν τον ουρανό σαν άνθρωπο. Ευμετάβλητος και απρόβλεπτος, άλλοτε γκρίζος και δύσθυμος, άλλοτε φωτεινός και ευδιάθετος τραβούσε πάντα την προσοχή μου με τα συννεφιασμένα καπρίτσια και την ανεξάντλητη  παλέτα του. Και όπως πάντα μου άρεσε να παρατηρώ τον ουρανό, έτσι πάντα παρατηρούσα και τους ανθρώπους. Αλλά μην περιμένεις συμπεράσματα σπουδαία και ευφυή. Ο ουρανός και άνθρωπος δεν τα χωρούν.
Και κάπως έτσι φτάσαμε σήμερα εδώ στην τελευταία μέρα του κόσμου. (Από μικρός σκεφτόμουν τον χρόνο ως προσδιορισμό τοπικό. Η κάθε στιγμή, η κάθε ανάμνηση και από ένα σημείο στον χάρτη) Εδώ οι  άνθρωποι κοιτούν επίμονα τον ουρανό και ο ουρανός τους ανθρώπους. Κοίτα να δεις, καθρέφτης πραγματικός!  Και ξέρεις τί νομίζω όπως βλέπω τον ουρανό να μας αντανακλά; Καλοί είμαστε μα είναι πια ώρα να φεύγουμε. 

Και αν πρέπει με το στανιό να έχω κάτι τελευταίο βαρύγδουπο να πω, ως τελευταία λόγια, εν είδει διαθήκης με αποδέκτη το κενό, επιλέγω να πω αυτό:

Στο τέλος, όλα θα πάνε καλά χαζούλη.

The Great Park- Bad Roads Ahead (live @ Six D.o.g.s.)

***

Malddim #1

Perfume Genius - Put Your Back N 2 It 

Αν χρειαστεί να μετρήσω τις μέρες, από τότε που βγήκε αυτός ο δίσκος μέχρι σήμερα, που έχουν περάσει χωρίς να ακούσω έστω κι ένα του τραγούδι, με φτάνει το ένα μου χέρι  Με το άλλο μπορώ να τον παίζω και ταυτόχρονα να κλαίω. Αριστούργημα.

#Blogovision 2

Dustroad #2
Lone Wolf- The Lovers
19.

Εδώ που βρισκόμαστε στο παρά πέντε, με την ανάσα της εικοστής πρώτης στον σβέρκο μας - εραστές του τέλους πραγματικοί- κάθε λεπτό είναι πολύτιμο. 

Τώρα που το ξανασκέφτομαι κάθε λεπτό πάντα ήταν πολύτιμο. Κρίμα που αργήσαμε να το καταλάβουμε. 

(συνεχίζεται)

Lone Wolf- Ghosts of  Holloway

***

Malddim #2
Halls - Ark 

Τεράστια ελπίδα για το μέλλον αυτό εδώ το μελαγχολικό αγόρι. Εξαιρετικό ντεμπούτο, ένας δίσκος που θα έπρεπε/μπορούσαν να έχουν κυκλοφορήσει οι piano magic πριν καμία δεκαριά χρόνια. Νομίζω οτι το στέμμα του καλύτερου πρωτοεμφανιζόμενου του ανήκει δικαιωματικά.

#Blogovision 3

Dustroad #3
Pete Seeger & Lorre Wyatt- A More Perfect Union
18.

Πήρα ρεπό σήμερα και το πέρασα έξω στο μπαλκόνι παρά το κρύο. Συννεφιασμένος, βαρύς και γκρι ο ουρανός και πίσω από τα σύννεφα μια ροζ λάμψη. Μια τέλεια ένωση χρωμάτων. Δεν ξέρω λετπομέρειες αλλά υποψιάζομαι πως το τέλος του κόσμου θα είναι, αν μη τί αλλο, φαντασμαγορικό. 

(συνεχίζεται)

P. Seeger & L. Wyatt- Fields of Harmony

*τραγούδι της χρονιάς*

***

Malddim #3
Matthew E. White -Big Inner

O Marvin Gaye είναι εδω και ο Al Green είναι εδω και ο Randy Newman είναι εδω. Όλοι παρακολουθούν τον αγαπητό Matthew να βολτάρει με περίσσεια άνεση και μαεστρία από τη soul στα blues, να παίζει με τη gospel, να μιλά γι αγάπη και απογοήτευση. Χωρίς κραυγές και τυμπανοκρουσίες, μόνο ουσία. Βασικά, θα 'θελα πολύ να πακετάρω αυτόν τον δίσκο, να τον στείλω στον Stuart A. Staples και σε μια καρτούλα να του γράψω, με όλο αγάπη και σεβασμό, “αγαπημένε Stuart, όταν αποφασίσεις ξανά να ασχοληθείς με τη soul, όπως τότε στο το Simple Pleasure και στο Can Our Love, άκου πώς γίνεται σωστά”.