Monday, December 1

A Year of Sounds: #20

Είναι αυτή η πειστική ψευδαίσθηση το μυστικό. Καθώς στρίβεις στην Πανεπιστημίου,να βρίσκεσαι ξαφνικά στην Decatur, χάντρες στα χέρια σου, απομεινάρια του Mardi Gras, να θρηνείς και εσύ την χαμένη Νέα Ορλεάνη.
Ύστερα στο μετρό να βλέπεις την Louise  στο φέρετρό της, έτοιμη για το τελευταίο της ταξίδι. Και να θέλεις να της αγοράσεις τα πιο ακριβά αρώματα του κόσμου, τα πιο πολύτιμα στολίδια, όλα αυτά που της άξιζαν, αλλά πλέον είναι αργά. Να αλλάζεις γραμμή και να κατεβαίνεις Βαρκελώνη. Και από εκεί ποδαράτο στο Παρίσι, κάνοντας ένα διάλλειμα για hot-dog στην Νέα Υόρκη.
Να νιώθεις τα τραγούδια πιο αληθινά από τη ζωή σου. Αυτό, τελικά.

Stars that Speak- Willy DeVille

***
Did you know?
Τα gris-gris (φυλακτά συνηθισμένα στην Νέα Ορλεάνη) είναι υφασμάτινα πουγκιά που  περιέχουν μυρωδικά, κόκκαλα, μαλλιά, νύχια, χώμα νεκροταφείου, πέτρες και έλαια.


8 comments:

t-drom said...

Mpravo... psifises ton Tommy Lee sto #20??? exeis @rxidi@!!!


lol

elafini said...

Ωραία διαδρομή
(χωρίς τα gris-gris όμως)
Καλό μήνα!

dark tyler said...

:j

pan pan said...

:j

pan pan said...

a kai poy sai.. bgale ayth th kokkinh kapota apo deksia. nai h mia anagnwsh einai to shma tou aids ftiagmeno anti apo kokkinh kordela apo kokkino latex. clap clap.
alla h allh kai pio realistiki einai oti kati para poly kako synevh kata th diarkeia tou sex.
malaka

vas said...
This comment has been removed by the author.
Dust Road said...

:j
τώρα αυτό το emoticon τί είναι γαμώ την νεολαία σας γαμώ;

elafini said...

Με ειρωνικό χαμογελάκι μοιάζει

το κορίτσι του καμπαρέ :P