Thursday, January 27

Λα Φιουμάνα.


Ήμουν ένα πρωί στη Brera και έβρεχε. Τόσο πολύ που μέχρι και οι πλανώδιοι πωλητές με τις ομπρέλες είχαν εξαφανιστεί. Και βρέθηκα μπροστά από τη πινακοθήκη. Έξι ευρώ τίμημα για να είμαι στεγνός.


Πέρασα εκει μέσα αρκετή ώρα. Σάλες ατέλειωτες γεμάτες αγίους να ποζάρουν καθώς βασανίζονται. Και  σχεδόν παντού η Παναγία. Άλλοτε τροφαντή και καλοζωϊσμένη, άλλοτε σκοτεινή και σκεπτική, πάντα ωστόσο, ντυμένη σε φορέματα εντυπωσιακά και χρώματα αξιομνημόνευτα.   Σα τη Μπάρμπι με τις εκατοντάδες διαφορετικές εκδόσεις, τα χιλιάδες διαφορετικά φορέματα και αξεσουάρ σκεφτόμουν και χασκογέλαγα και με έπιανε και λίγη ντροπή γιατί με τόσο φωτοστέφανο που έβλεπα είχα γίνει και λίγο πιστός. 

Και λίγο πριν σκεφτώ σοβαρά να αγιάσω, έφτασα στη τελευταία σάλα και βρέθηκα μπροστά στη Fiumana. Κάθισα στα καρεκλάκια, τα τοποθετημένα τέσσερα στρατηγικά μέτρα από τον τεράστιο πίνακα, και έφτιαξα στα γρήγορα ένα playlist στο ipod. 
Αρκετά μετά η υπάλληλος- φύλακας του μουσείου με ρώτησε αν χρειάζομαι κάποια βοήθεια. Της είπα όχι και χαμογελώντας της έγνεψα προς το πίνακα. Χαμογέλασε και εκείνη με κατανόηση.

Όταν βγήκα έξω η βροχή είχε ήδη σταματήσει, είχε ήδη βγει ο ήλιος, την είχε ήδη στεγνώσει και είχε ήδη αρχίσει να σκοτεινιάζει. 

Είχα στεγνώσει και εγώ,  ίχνος βροχής στα ρούχα μου, παρά μόνο στα μάτια μου.

Monster in Town- Birdengine
Where I Used to Live- Thirty Pounds of Bone

No comments: